Huis te Castricum, Boerderij ‘Cronenburg’ (PM NH/WN129)

De boerderij staat op een zandrug, midden in de voormalige binnendelta van het Oer-IJ.

Na verlanding van de binnendelta, rond het begin van onze jaartelling, konden de gronden voor bewoning in gebruik worden genomen. Behalve resten van bewoning uit de late ijzertijd, Romeinse tijd en middeleeuwen ligt er ook een kasteelplaats verborgen.

De bouw van Het Huis te Castricum wordt toegeschreven aan Simon van Haarlem, ambachtsheer van Heemskerk en Castricum, die leefde in de tweede helft van de dertiende eeuw. Waarschijnlijk is dit kasteel als gevolg van de Hoekse en Kabeljauwse twisten in de veertiende eeuw ten onder gegaan. Vanaf de vijftiende eeuw wordt het (herbouwde) Huis te Castricum ‘Cronenburg’ genoemd.

Tijdens de Spaanse oorlog in de zestiende eeuw werd het kasteel verwoest. Waarschijnlijk is door hergebruik van de bakstenen in de loop der tijden van de kasteelruïne niets meer overgebleven.

Slechts de contouren van de slotgracht zijn nog in het weiland waarneembaar.

In 1997 werd door middel van elektrische en magnetische weerstandsmetingen vastgesteld dat er in de bodem fundamenten van twee bouwwerken verborgen liggen. De fundamenten aan de rand van de watering waren daarvoor onbekend, maar zouden kunnen zijn geweest van een slotkapel. De gelijknamige boerderij is jonger van datum (waarschijnlijk van voor 1729), maar staat op een plaats waar eerder bebouwing geweest moest zijn, mogelijk van een voorburcht of een kasteelboerderij.

Ooit bezat de boerderij drie gewelfde kelders. Twee ervan zijn gesloopt voor het verlagen van de vloeren in het woongedeelte.


– Gemeente Castricum en Werkgroep Oud-Castricum. Wandelen door de Heerlijkheid Castricum: Maer- of Korendijkroute. Castricum/Den Haag 2007: 18-20.

– Stichting Werkgroep Oud-Castricum. In de voetsporen van Hilde. Castricum 2015: 18-19.


Locatie: Huis te Castricum, Boerderij ‘Cronenburg’ (PM NH/WN129) op de kaart

De boerderij staat op een zandrug, midden in de voormalige binnendelta van het Oer-IJ.

Na verlanding van de binnendelta, rond het begin van onze jaartelling, konden de gronden voor bewoning in gebruik worden genomen. Behalve resten van bewoning uit de late ijzertijd, Romeinse tijd en middeleeuwen ligt er ook een kasteelplaats verborgen.

De bouw van Het Huis te Castricum wordt toegeschreven aan Simon van Haarlem, ambachtsheer van Heemskerk en Castricum, die leefde in de tweede helft van de dertiende eeuw. Waarschijnlijk is dit kasteel als gevolg van de Hoekse en Kabeljauwse twisten in de veertiende eeuw ten onder gegaan. Vanaf de vijftiende eeuw wordt het (herbouwde) Huis te Castricum ‘Cronenburg’ genoemd.

Tijdens de Spaanse oorlog in de zestiende eeuw werd het kasteel verwoest. Waarschijnlijk is door hergebruik van de bakstenen in de loop der tijden van de kasteelruïne niets meer overgebleven. Slechts de contouren van de slotgracht zijn nog in het weiland waarneembaar.

In 1997 werd door middel van elektrische en magnetische weerstandsmetingen vastgesteld dat er in de bodem fundamenten van twee bouwwerken verborgen liggen. De fundamenten aan de rand van de watering waren daarvoor onbekend, maar zouden kunnen zijn geweest van een slotkapel. De gelijknamige boerderij is jonger van datum (waarschijnlijk van voor 1729), maar staat op een plaats waar eerder bebouwing geweest moest zijn, mogelijk van een voorburcht of een kasteelboerderij.

Ooit bezat de boerderij drie gewelfde kelders. Twee ervan zijn gesloopt voor het verlagen van de vloeren in het woongedeelte.


- Gemeente Castricum en Werkgroep Oud-Castricum. Wandelen door de Heerlijkheid Castricum: Maer- of Korendijkroute. Castricum/Den Haag 2007: 18-20.- Stichting Werkgroep Oud-Castricum. In de voetsporen van Hilde. Castricum 2015: 18-19.

Cronenburg


Meer info