Bij archeologisch onderzoek aan de Heiligeweg bleek dat de huizen op het Mad, een klein buurtje dat hier vroeger lag, regelmatig gepland waren: ze waren ongeveer in dezelfde periode gebouwd (begin zeventiende eeuw) en waren ongeveer even groot en hadden dezelfde opzet. Uit de sloot achter de huizen kwam bijzonder veel vondstmateriaal (aardewerk, glas, leer en metaal). Helaas kon door de zware vervuiling maar de helft van de sloot worden gezeefd, en hebben illegale schatgravers de opgraving enige keren bezocht en een onbekende hoeveelheid vondsten meegenomen. Toch leverde de opgraving genoeg informatie op om een beeld van de bewoners van het Mad te krijgen.
Gezien de vondsten (leren zolen en schoenen, glas en duimstokken) en de gebouwplattegronden waren aan het Mad ambachtslieden en arbeiders gevestigd, plus een enkele boer.
Het vondstmateriaal behoorde over het algemeen tot het simpele en wat goedkopere gebruiksgoed: eenvoudige bordjes van Delftse faience, onversierde of vrij simpel versierde rood aardewerken voorwerpen, Goudse pijpen van ’slegte’ kwaliteit en goedkope modellen sterk versleten schoenen. Uit deze vondsten blijkt duidelijk dat de bewoners van het Mad niet tot de rijkste Krommeniërs behoorden.
De periode waarin het Mad gebouwd werd, aan het begin van de zeventiende eeuw, was een tijd van grote economische groei in de Zaanstreek. In Krommenie bloeide de zeildoekweverij; duizenden mensen vonden hier werk in. De bevolking nam toe en uit alle delen van Holland, en ver daarbuiten, trokken mensen naar de Zaanstreek en naar Krommenie om werk te vinden. Waarschijnlijk is de nieuwbouwwijk langs de Heiligeweg gebouwd om die groeiende bevolking en de nieuwkomers te huisvesten.
– Provincie Noord-Holland. De archeologische kroniek van Noord-Holland. Haarlem 2011: 75 t/m 78.
Locatie: Heiligeweg op de kaart
Bij archeologisch onderzoek aan de Heiligeweg bleek dat de huizen op het Mad, een klein buurtje dat hier vroeger lag, regelmatig gepland waren: ze waren ongeveer in dezelfde periode gebouwd (begin zeventiende eeuw) en waren ongeveer even groot en hadden dezelfde opzet. Uit de sloot achter de huizen kwam bijzonder veel vondstmateriaal (aardewerk, glas, leer en metaal). Helaas kon door de zware vervuiling maar de helft van de sloot worden gezeefd, en hebben illegale schatgravers de opgraving enige keren bezocht en een onbekende hoeveelheid vondsten meegenomen. Toch leverde de opgraving genoeg informatie op om een beeld van de bewoners van het Mad te krijgen.Gezien de vondsten (leren zolen en schoenen, glas en duimstokken) en de gebouwplattegronden waren aan het Mad ambachtslieden en arbeiders gevestigd, plus een enkele boer.
Het vondstmateriaal behoorde over het algemeen tot het simpele en wat goedkopere gebruiksgoed: eenvoudige bordjes van Delftse faience, onversierde of vrij simpel versierde rood aardewerken voorwerpen, Goudse pijpen van ’slegte’ kwaliteit en goedkope modellen sterk versleten schoenen. Uit deze vondsten blijkt duidelijk dat de bewoners van het Mad niet tot de rijkste Krommeniërs behoorden.
De periode waarin het Mad gebouwd werd, aan het begin van de zeventiende eeuw, was een tijd van grote economische groei in de Zaanstreek. In Krommenie bloeide de zeildoekweverij; duizenden mensen vonden hier werk in. De bevolking nam toe en uit alle delen van Holland, en ver daarbuiten, trokken mensen naar de Zaanstreek en naar Krommenie om werk te vinden. Waarschijnlijk is de nieuwbouwwijk langs de Heiligeweg gebouwd om die groeiende bevolking en de nieuwkomers te huisvesten.
- Provincie Noord-Holland. De archeologische kroniek van Noord-Holland. Haarlem 2011: 75 t/m 78.